Olmayan Şeyler

Mart 7, 2011

Marcha por la vida, Adriana Lestido

Galeano’nun Tepetaklak kitabından hatırlıyorum. Bir kadın şöyle itiraf ediyordu:

“Bu korku bana annemden kaldı, ona da anneanemden kalmış” 

Arjantinli fotoğrafçı Adriana Lestido‘nun yukarıdaki fotoğrafını görünce aklıma bir kitabın içinde tanıdığım o anonim kadının bir tespit olan itirafı -ya da bir itiraf olan tespiti- geldi. Ve şöyle düşündüm: Eğer korku miras kalıyorsa, öfke de, kavga da miras kalır, ki kalıyor. Fotoğrafta annesiyle beraber beyaz başörtüsünü bağlayıp 982 yılında Plaza de Mayo Anneleri’yle başkanlık sarayı Casa Rosada’ya doğru yürüyen kız çocuğu zamanla şöyle demiş olabilir: ” Bu öfke, bu kavga bana annemden miras kaldı, ona da babamdan miras kalmış.”  Çünkü küçük kız çocuğu söylemese de hikayeye kendiliğinden şöyle bir final ekleniyor: “Babam yok çünkü. Babam nerede?”

Fotoğrafın hikayesini Adriana Lestido anlatıyor:

“…Bu fotoğrafı 1982 yılında La Voz gazetesi için çekmiştim, Avallenada’daki bir yürüyüş sırasında. Eylem başlarken annesiyle gelen bir kız çocuğu ağlamaya başladı ve yürüyüşe gelen fotoğrafçılar kızın fotoğrafını çekmek için üşüştüler. Başlangıçta, ağlayan bir kız çocuğu çekmek bana utanç verici gelmişti ama bir an oldu; anne kızını kucağına aldı, kız ağlamayı bıraktı ve ben de tam o anda fotoğrafı çektim. Fotoğraftaki anne tipik bir Plaza de Mayo Annesi değil, çünkü o kocasını arıyor, kız çocuğu da babasını; yani bir biçimde benim fotoğrafımın ana eksenine dönüşen o mevcutsuz adamı…”

Olmayan şeylerin etrafında birleşiyoruz. Olmayan şeylerin izini sürüyoruz. En dehşetli korkumuz olmayan şeylere karşı. Yalnızca olmayan şeyler tutkuyla sevdiklerimiz. Olmayan şeylerin kavgasını veriyoruz. Kavgamız da olmayan şeylerle bir yandan. Aşkımız, malum, illa ki olmayan şeylere. Elde avuçta, hep olmayan şeyler kalıyor bize sonunda. Ve kendimiz de hep olmayan bir şeyiz aslında.

Bir de,olmayan şeylerin hep bir günü var nedense: 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü de olmayan bir şeyin kanıtından başka ne ola ki? Nedense mi, dedim, neden olacak? Bu sistem, olmayan şeylere mutlaka bir gün ayırarak deşifre ediyor kendini de ondan.

Bu günü kutlayamam; dalga geçmek gibi olur. Anamam da; geçmişe gömmek gibi olur. En iyisi şöyle yapmak:

Bu 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nü senin şerefine yazıyorum, sevgili okur. Nasıl alırsan, öyle.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: