In Memoriam: Carlos Fuentes (1928-2012)

Mayıs 25, 2012

“(…)

(Gringo’yu diğer Meksikalı mahkûmlarla beraber kurşuna dizmek için duvarın önüne getirmişlerdir, bu arada Harriet onu bırakmaları için yalvarıyordur. Ateş emri verilir, ateş edilir, Meksikalılar kurşuna dizilmiştir, gringoya kimse ateş etmemiştir, yanındaki Meksikalıların cansız bedenleri yere yığılırken o duvarın önünde şoktadır. Meksikalı askerler gülüyorlardır.)

Meksikalı Komutan: Sizi öldürmeyeceğiz, gringo. Biz dostlarımızı öldürmeyiz. Öyle değil mi yoldaşlar?

Harriet (Gringonun yanına koşar): Hadi gelin, öyle durmayın orada.

Gringo (Doğrularak): Şakaydı.

Harriet: Şaka mı? (Kurşuna dizilenleri gösterir) Şu katliama bakın! Buna şaka mı diyorsunuz?

Gringo: Onların espri ve ölüm anlayışları farklı.

Harriet: Sizi anlamıyorum.

Gringo: Beni anlayamazsınız, burada yaşanan şeyleri de anlayamazsınız. Bu onların savaşı, onların ülkesi, bunun nasıl olacağına karar vermek için bizim onayımıza ihtiyaçları yok. Ben korkakça davrandım. Zavallı kumandan. O yalnızca bana ölümün onun için değerini ve gerekirse hayranlık uyandırabilecek biçimde de ölebileceğini göstermek istedi. Benim başıma asla gelmeyeceğini düşündüğüm için, neredeyse eğlenceli oldu, çünkü hiç hazırlıklı değildim. Ama, biliyor musunuz? Buna değdi… Yalnızca sizi görmek için bile değdi. Muhteşemdiniz! Benim hayatımı kurtarmak için gösterdiğiniz çaba… öylesine etkileyiciydi ki. Tüm varlığımla heyecanlandım.

Harriet: Katlanılmaz birisiniz!

Gringo: Katlanın bana. Lütfen, katlanın bana. Size yalvarıyorum. Bana katlanmayı deneyen birisini görmeyeli çok uzun zaman oldu. Eskiden kadınlar arzuyla iç çekerlerdi. Göğüsleri inip kalkardı… Ne güzellerdi! Hep orada olacaklarını düşünürdüm… Bıyığımda nefes nefese… Bakışlarımı çözmeye çalışırken. Bir işaretimi bekleyerek. Ama hepsi gittiler. Beklemediler. Sanırım yeterince aşk yaratmayı beceremedim… hiç birinde.

Harriet: Neydi?

Gringo: Ne neydi?

Harriet: Ne yapıyordunuz arzulamaları için? Ben bir adamı arzulamadım hiç.

Gringo: Dinleyin, daha…neredeyse bir çocukken, bir gün dünyayı değiştirecek şeyler yapacağımı hayal ederdim. Ve bir gece, daha 16 yaşındayken, bir kıza büyük bir şey yapacağıma dair söz verdim. Öyle büyük bir şey ki… beni sevmemesi imkansız olacaktı. Ve ondan sonra, onu aramaya gelecektim. Sordu: “Peki, ama tam olarak ne yapmayı düşünüyorsun?” Kimsenin asla yazmadığı, yazamayacağı dünyanın en güzel şiirini yazacağım. Öyle bir şiir ki, insanlar mutluluktan ağlayacaklar, çaresizce aşık olacaklar. Ve bu dünyadaki anlamlarının ne olduğunu anlayacaklar. “Ah,” dedi “böyle bir şiir yazamazsın. Kimse yazamaz.” Ve ben ona “Bekle” dedim. “Ne kadar zaman?” dedi. O zamanlar daha neredeyse bir çocuk olduğum için, her saat bana sonsuz ihtimallerle dolu geliyordu, ona “Çok değil” dedim. (Bir an durur) Elli yıl boyunca yazdım. İstisnasız hayatımın her günü yazdım. Yazdım, yazdım, yazdım. Uzun uykusuz gecelerde yazdım. Benim olmayan ülkelerde yazdım. Düşmanlarla dolu bekleme salonlarında yazdım. Gençliğim beni terk ederken yazdım. Aşk bana ihanet ederken yazdım.

Üzerinden o kadar yıl geçti ki, şimdi yüzünü bile hatırlamıyorum. Gözlerinin tam olarak ne renk olduğunu, ağzını farklı kılan ona özel çizgileri. Ama bugün, sırtımı o duvara dayamış ölümü beklerken onu sizde gördüm. Ve anladım ki o sizsiniz. O şiiri yazabileceğim tek yer sizin kollarınızın arası… Tanrım… sizi o kadar öpmek istiyorum ki…

(Öper)

İşte bunu yapıyordum. Artık siz de birini arzuluyorsunuz.

(…)”

Alıntı Aida Bortnik’in Carlos Fuentes‘in Koca Gringo (El gringo Viejo) romanından uyarladığı senaryodan. Senaryo 1989’da Arjantinli yönetmen Luis Puenzo tarafından filme çekildi. Başrollerde Gregory Peck (Gringo) ve Jane Fonda (Harriet) vardı. Yukarıdaki bölümü İspanyolca olarak şuradan izleyebilir (şöyle İngilizce daha kısa bir versiyonu da var), metnin İspanyolcasını şuradan okuyabilirsiniz.

Ek olarak şu bilgiyi de paylaşalım: Fuentes’in Koca Gringosu Kuzey Amerikalı yazar Ambroce Bierce‘in Meksika’daki son günlerini anlatır. Ambroce Bierce Ekim 1913’te (71 yaşında) her şeyi bırakıp Washington’u terk etmiş, Aralık 1913’te Meksika’ya geçmiş ve Ciudad Juarez’de Pancho Villa’nın birliklerine katılmıştı. Kendisinden bir daha haber alınamadı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: