In Memoriam: Gabo’nun Hayatından Kareler

Nisan 18, 2014

GGM

 

Büyükbabanın (ya da Bir Cinayetin) Fotoğrafı

Ailenin versiyonuna göre, silahlı olay bir düelloydu, ölen adam layığını bulmuştu ve katil cinayetin “asıl mağduruydu”. ― (sf.20) Büyükbaba Nicolas Marquez’in (GGM’nin annesinin babası ya da Yüzyıllık Yalnızlık’ın Albay Aurelio Buendia’sının ilham kaynağı) işlediği söylenen cinayete dair. Tarihsiz.

Aracataca’dan Çocukluk Fotoğrafı

Hiç unutamayacağı bir günde, küçük Gabito çatıya çıkmışken, teyzelerinden birini orada duş alırken çıplak gördü. Kadının çığlık atıp kendini saklamaya çalışması beklenirdi ama teyzesi sadece ona el salladı. ― (sf.37) Doğum yeri (Macondo’nun ilham kaynağı) Aracataca’dan bir sahne. 1930’lu yıllar.

Annesinin Çektiği Kare

Gabito hep ihtiyardı. Çocukken o kadar çok şey biliyordu ki sanki küçük ama ihtiyar bir adam gibiydi. Ona öyle derdik zaten. Küçük ihtiyar.  (sf.52) Annesi oğlunu anlatıyor. 1930’lu yıllar.

Aracataca, Genel Görünüm

Antonio [Daconte] dönüşümlü olarak iki kız kardeşle yaşıyordu, bunlardan biri ona sadece oğlan diğeri de sadece kız doğuruyordu. ― (sf.55) Aracataca’dan bir orijinal kişilik, 1930’lu yıllar.

Bir İntiharın Fotoğrafı

“Kimsenin suçu yok. Kendimi öldürüyorum çünkü işe yaramazın tekiyim.”  ― (sf.56) Aracataca’dan bir intihar notu 1930’lu yıllar.

İlk Gençlik Acılarının Fotoğrafı

García Márquez içmeye devam etti, sonunda Paseo de los Martires’te bir bankın üzerinde sızdı. Ertesi sabah tropik bir sağanak yağışın sonuna doğru uyandı, donuna kadar sırılsıklam olmuş, soğuk ciğerlerine işlemişti. ― (sf.133) Cartagena, Mart 1949.

Genç Yazar Heyecanının Fotoğrafı

“Yirmi iki- yirmi üç yaşında bir oğlan, ömründe bir daha başka hiçbir şey yazmayacağını sanıyor, bu onun tek şansı, bu yüzden de her şeyi buraya doldurmaya çalışıyor, hatırladığı ne varsa, okuduğu bütün yazarlardan teknik olarak ve edebiyat zanaatı bakımından öğrendiği ne varsa.”  ― (sf.157) İlk romanı Yaprak Fırtınası’nı yazan genç adamın fotoğrafını çekiyor. 1977’de çekilmiş.

Başarısız Bir İlk’in Fotoğrafı

Mektup, yazarın şiire biraz yeteneği olduğunu söylüyor ama bir romancı olarak hiçbir geleceği olmadığını bildiriyor, hiç de nazik olmayan bir dille kendine başka bir meslek edinmesini tavsiye ediyordu.  (sf.166) Arjantin, Buenos Aires’teki Losada Yayınevi’nden Yaprak Fırtınası için gelen yanıt, Baranquilla, 1951.

Ekmeğini Kazanırken, Kolombiya Dağları

Gabriel García Márquez şimdi seyyar pazarlamacı olmuş, kuzeydoğu Kolombiya köylerini ve küçük kasabalarını dolaşıp ansiklopediler, tıp ve bilim rehber kitapları satıyordu. ― (sf.167) Baranquilla Kırsalı, 1952.

İtalyanca Fotoğraflar

İtalyan yoksulları her zaman kaybediyor fakat neşeli ve farklı bir biçimde kaybediyorlardı. İtalyanların yaşamaktan başka amaçları yoktu, çünkü onlar yalnız bir kere yaşandığını çoktan keşfetmişler bu da onların zulme katlanamamalarını sağlamıştı. ― (sf.203) İtalyanlar üzerine gözlemler, Venedik Film Festivali, Eylül 1955.

Yeni Evli Çiftin Fotoğrafı

Durmadan konuşup sigara içiyorlardı. Çok sigara içiyorlardı: salonda, mutfakta, masada hatta yatakta, ikisinin de kendi kül tablaları ve üçer paket sigaraları vardı. Gabito da zayıftı, Mercedes de. ― (sf.256) En Küçük kardeşi Yiyo yeni evlileri anlatıyor, Cartagena, Mart 1958.

Aile Albümü’nden: 1959 Yılbaşısı

[GGM ve Mercedes] Gecenin üçünde evlerine döndüklerinde binanın asansörleri çalışmıyordu. İkisi de bol bol içtiğinden, altıncı kata çıkana kadar her katta oturup dinleniyorlardı. ― (sf.263) Caracas, 1959’un ilk saatleri.

Aile Albümünden: Rodrigo’nun Vaftiz Töreni

Çocuk vaftiz edilirken [Rahip] Torres, “Kutsal Ruh’un çocuğun üzerine indiğine her kim inanıyorsa şimdi diz çöksün,” dedi. Törende bulunan dört kişinin hepsi de ayakta kaldılar. ― (sf.271) İlk çocukları Rodrigo’nun vaftiz töreninden, Bogota, Ağustos, 1959.

Biten Kitabın Fotoğrafı

Bir kitap yazmayı bitirdiğim zaman ona ilgim kalmıyor. Hemingway’in dediği gibi ‘Bitmiş her kitap ölü bir aslan gibidir’ Mesele fili nasıl avlayacağınızdır. ― (sf.340) Yüzyıllık Yalnızlık üzerine röportajdan, Meksiko, Haziran 1967.

Popülerliğin Fotoğrafı

Bir gün bir sokak köşesinde bir kafede kahvaltı ederken, alışveriş torbasına domateslerle marulların arasına onun romanını atmış bir kadın gördü. Kelimenin hem “sevilen, tutulan” hem de “halktan olma” anlamlarının ikisini de karşılayacak şekilde “popüler” olan kitabı, “roman gibi değil, hayat gibi” karşılanmıştı. ― (sf.343) Buenos Aires, Eylül 1967

Vesikalık: Devrimci Yazarlık

“Bir yazarın devrimci görevi iyi yazmaktır”  ― (sf.346) Yüzyıllık Yalnızlık röportajlarından, Cartagena, Kasım 1967.

Oğula Nasihat’in Hiç Sararmayan Fotoğrafı

Fakat ünün hiçbir önemi olmadığı hep kafamıza kazınırdı, babam bunun ciddi olmadığını söylerdi daima. İnanılmaz meşhur olsanız da yine büyük bir yazar olmayabilirdiniz; hatta şöhret şüpheli bir durum da olabilirdi. ― (sf.365) Oğlu Rodrigo anlatıyor. Zamansız. Mekansız.

Dayanışma Duygusunun Fotoğrafı

Dayanışma hissinin, ki Katoliklerin aziz Komünyonu dedikleri şeyle aynıdır, benim için çok açık bir anlamı var. Eylemlerimizin her birinde, her birimiz bütün insanlıktan sorumluyuz demek. Bir insan bunu fark ettiyse, siyasi bilinci en üst seviyeye çıkmış demektir. Tevazuu bir kenara bırakalım, ben böyleyim. Benim için, hayatımda siyasi olmayan hiçbir eylem yoktur.”  ― (sf.401) Bir röportajdan, 1978.

Şöhretin Fotoğrafı

Şöhret “ışıkların sürekli açık olması gibi bir şey” İnsanlar size duymak istediğiniz düşündükleri şeyleri söylüyor, ödül saygınlık gerektiriyor, kimseye “defol git “ deyip kurtulamıyorsunuz. Her zaman eğlenceli ve zeki olmanız bekleniyor. Bir partide konuşmaya başladınız mı, eski dostlarınızla bile konuşsanız herkes konuşmayı kesip sizi dinliyor. İronik olarak, “etrafınızdaki insanlar arttıkça artarken, siz küçüldüğünüzü, daha da küçüldüğünüzü, daha daha küçüldüğünüzü hissediyorsunuz.”  ― (sf.468) Nobelden sonra, 1982 Sonbaharı.

Yazmak’ın Fotoğrafı

“Oturup kitabı yazmaya başlamadan son cümlesini biliyorum. Yazmaya oturduğum zaman kitap kafamın içinde oluyor, sanki okumuşum gibi, çünkü onu yıllardır düşünmüş oluyorum” ― (sf.480)Yazmak üzerine, Bir röportajdan, Meksiko, 1985 İlkbaharı.

Gazeteciliğin Fotoğrafı

Yeteneğe ve ustalığa önem verilmeli; araştırmacı gazetecilik bir uzmanlık olarak görülmemeli, çünkü bütün gazetecilik araştırmacı olmalı; etik ara sıra gündeme gelen bir konu değil, sinekten ayrılmayan vızıltı gibi gazetecinin peşini bırakmayan bir vasıf olmalı. ― (sf.558), Amerika Basın Birliği (SIP) toplantısındaki konuşmasından, Pasadena, Kaliforniya, Ekim 1996.

 

Alıntılar Gerald Martin’in Gabriel García Márquez, Bir Ömür adlı kitabından. Çeviren: Zeynep Alpar, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Nisan 2012, İstanbul. Alıntılarda ufak tefek değişiklikler yapmış olabilirim. Kontrol etmekte fayda var.

Güle Güle Gabo!

Gabo

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: